นกฺขตฺตํ ปฏิมาเนนฺตํ            อตฺโถ พาลํ อุปจฺจคา
อตฺโถ อตฺถสฺส นกฺขตฺตํ        กึ กริสฺสนฺติ ตารกา.
ประโยชน์ได้ล่วงเลยคนเขลาผู้มัวถือฤกษ์อยู่,ประโยชน์เป็นฤกษ์ของประโยชน์ ดวงดาวจักทำอะไรได้
(โพธิสตฺต) ขุ. ชา. เอก. ๒๗/๑๖.

ข้างบนนี้เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้า บันทึกใว้ในพระไตรปิฎก ความหมายค่อนข้างชัดเจนในตัวอยู่แล้ว คือพระองค์ท่านทรงบอกว่า ถ้าคนทำดี มันก็ถือเป็นฤกษ์ดี  คนไปทำเรื่องชั่วๆ มันจะเป็นฤกษ์ดีได้อย่างไรกัน?
ไม่เห็นต้องไปหาหมอดู ซินแส เข้าองค์ทรงเจ้า หรืออะไรทั้งนั้น ว่าจะทำนั่นทำนี่ จะมีฤกษ์ดีวันใหน เวลาเท่าใหร่ มันไม่ได้ช่วยอะไรหรอก ทำดีเมื่อใหร่มันก็เป็นฤกษ์ดีเมื่อนั้น แค่นั้นเอง ที่พระพุทธเจ้าทรงสอนใว้
น่าสงสาร ที่เมืองไทยเป็นเมืองพุทธ ที่มีพระพุทธเจ้าเป็นศาสดา แต่พวกที่บอกว่าตัวเองเป็นชาวพุทธกลับไม่เชื่อฟังคำสอนของพระองค์ หรือหนักไปกว่านั้นคือไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพระองค์ทรงสอนอะไร ไปฟังคำพวกอวิชาทั้งหลาย ยังคงยอมที่จะโง่งมงาย จมปลัก ดักดาน กับอวิชาพวกนี้ แต่ก็ยังเรียกตัวเองว่าเป็นชาวพุทธ ไม่ละอายตัวเองกันบ้างหรืออย่างไร…
ข้างล่างนี้ เป็นคำอธิบายเพิ่มเติมโดยหลวงพ่อปัญญานันทะ ได้กล่าวใว้ ผมอ่านเจอในหนังสือของท่าน เลยขอยกมาแปะใว้ซะเลยแล้วกัน

เราไม่ถือ ลูกศิษย์ของพระพุทธเจ้าไม่ได้ยึดถือแบบนั้น  คือไม่ถือว่าฤกษ์นั้นดี ฤกษ์นั้นไม่ดี เราถือว่าทำดีเวลาใหน มันก็ดีเวลานั้น ทำชั่วเวลาใหน มันก็ชั่วเวลานั้น ดีชั่วมันอยู่ที่การกระทำ ไม่ใช่ฤกษ์ยาม

คนปัญญาอ่อนมัวไปนั่งดูดาวดูเดือนอยู่
ประโยชน์มันก็เลยไปเสีย พ้นไปเสีย
ประโยชน์มัเป็นฤกษ์อยู่ในตัวแล้ว…
ดวงดาวในท้องฟ้าจะช่วยอะไรได้

บอกว่า มัวแต่ไปนั่งดูดาวดูเดือนอยู่ งานการมันไม่ได้ทำ ถ้าจะทำก็รอให้มันได้ฤกษ์อยู่ มันก็เสียเวลา เสียประโยชน์ไปเสียเปล่าๆ พระองค์บอกว่า ประโยชน์นั่นแหล่ะเป็นฤกษ์อยู่ในตัวเรา จะทำอะไรก็ให้รีบทำเสีย อย่าชักช้า

จากหนังสือของหลวงพ่อปัญญานันทะ